Als de drukte in mijn hoofd, leven en lichaam haast teveel wordt, zijn er twee dingen die daartegen werken. Uitgebreid gaan winkelen in mijn eentje of een boek lezen in bed, onder de dekens. Ik koos vandaag in de eerste instantie hebberig voor optie één (koopavond, koopavond, aaah!). Helaas stortte er toen ik één voet buiten het inmiddels vertrouwde universiteitsgebouw zette een soort moesson uit de grijze hemel en bovendien heb ik zoals een student betaamd geen geld. Geen gebreide sjaal in fluorkleuren dus, geen nieuwe schooltas en geen cartridges voor de printer, maar een boek en een bed. Ik vroeg me wel nog even af waarom poetsen niet ontspannend werkt bij mij daar ik mijn sokken bij elke stap die ik nam aan het laminaat voelde plakken.
Aan het heerlijke boekje kan het niet gelegen hebben, maar na ongeveer drie pagina’s lag ik in coma. Zo eentje dat je wel wéét dat je slaapt en dat je je ook heus wel beseft dat dit niet handig is maar dat het zo lekker is onder die warme deken. Dat het niet erg is dat je vinger slaapt omdat ‘ie tussen een boek geklemd zit. Dat al die roze konijnen zo lief pannenkoeken voor je bakken en dat je kleuterjuf de nieuwe liefde van je opa is.
Rond negen uur ontwaakte ik (bel de kranten!) uit mijn coma. Niet uit eigen beweging natuurlijk en mijn kleuterjuf had er ook weinig mee te maken, maar omdat mijn huisgenoot het Huis Aan Het Schoonmaken Was.
Zo zie je maar weer: slaap lost een hoop op.
Geef een reactie tot nu toe
Plaats een reactie
